Reglement masters

Hits: 346

ACHTERGROND


Het masterstoernooi is het toernooi dat eenmaal per jaar in het voorjaar wordt gehouden voor de beste spelers uit recente seizoenen.

Deelname aan de masters is alleen voor genodigde spelers, men kan zich niet op eigen initiatief opgeven.
 

Uitgenodigd worden ten eerste de beste spelers van het afgelopen seizoen, vooral afkomstig uit de verschillende competities.

Voor wat onder de "beste spelers" vallen gelden vaste prestatienormen per competitie/onderdeel:
 

stableford

5 spelers

kampioen

3 periodekampioenen

aanvulling vanuit eindklassement met nummers 2, 3, 4

strokeplay

5 spelers

kampioen

nummers 2, 3 en 4 cat.1

nummer 1 cat. 2

matchplay

4 spelers

halve finalisten

    

eclectic

1 speler

winnaar

    

team zomer

4 of 8 spelers (4 per team)

4 spelers uit kampioensteam en evt. 4 spelers uit team op 2e plaats(!)

    

team winter

4 of 8 spelers (4 per team)

4 spelers uit kampioensteam en evt. 4 spelers uit team op 2e plaats (!)

    

toernooitijgers

2 spelers

beste 2 toernooispelers

    

masters

1 speler

laatste master

    

(!) NB: Welke teamspelers aan masters mee mogen doen is aan de teamcaptain; spelers moeten aan aum/3 competitiematches hebben meegedaan; 2e team indien meer dan 8 teams met meer dan 10 geplande matches;

 


Aan elke detailprestatie worden normpunten gekoppeld, hoe meer punten hoe bester de prestatie op dat onderdeel.

 

* NB Een eerste plaats is logischerwijs meer waard dan een tweede plaats, een individuele prestatie meer dan een teamprestatie.

** NB2 Voor toernooitijgers worden geen normpunten uitgedeeld.

 

 

Een aantal spelers zal zich in meerdere categorieën plaatsen, er vindt dan GEEN overloop plaats tussen de categorieën.

Teamspelers die zich individueel ook hebben geplaatst mogen wel plaatsmaken voor een teamgenoot die anders buiten de boot valt.


* NB voorzover die teamgenoot wel aan de aum-norm voldoet
 

I.v.m. de matchplayindeling "3x3" is het de bedoeling dat het aantal deelnemers aan de masters een veelvoud van 4 is. Een ideaal aantal is 16, 20 of 24.

Het zal iha echter niet zo zijn dat er altijd 16 spelers of precies een veelvoud van 4 spelers uit bovenstaande categorieën meedoet.
 

Het deelnemersveld wordt dan aangevuld met formele  reserves, dit zijn spelers die zich in de seizoenen voorafgaand aan het afgelopen seizoen geplaatst hebben voor de masters.

De reserves worden op volgorde van normpunten uitgenodigd.

De aanvulling gebeurt in principe tot het eerstvolgende viertal.

Bij uitnodigen van reserves geldt dat prestaties uit de laatste 3 jaren voorafgaand aan het afgelopen jaar worden meegewogen.


* NB Op normpunten uit jaar "-4" wordt een factor 1 toegepast, op normpunten uit jaar "-3" een factor 2 en op normpunten uit jaar "-2" een factor 3. Omdat de spelets uit jaar "-1" direct worden uitgenodigd worden hun normpunten uit dat laatste jaar nog niet meegewogen, deze tellen weer voor de volgende edities van de masters mee.

 

REKENMODEL

Op het masterstoernooi wordt in principe over 27 holes gestreden in 3 onderdelen: 9 holes strokeplay, 9 holes strokeplay en 9 holes matchplay.

Voor de matchplay worden sinds een aantal jaren altijd 3 wedstrijdjes over 3 holes gespeeld.

Bij de indeling van de matchplayflights wordt erop toegezien dat iedereen (3) tegenstanders treft van variabele sterkte.

 

Uitgangspunt voor de toe te passen handicapverrekening op de verschillende mastersonderdelen is dat de overall verrekening vergelijkbaar moet zijn met de verrekening gedurende de jaarcompetities.

In 2024 gelden de volgende competitieverrekeningen::

>> stableford 100%

>> strokeplay 0%

>> matchplay 100%

 

In de masters wordt een hogere verrekening in strokeplay aangehouden (rond de 75%) en ter compensatie zijn de matchplay- en stablefordverrekening lager (ook rond de 75%).

 

Omdat de prestaties op de verschillende mastersonderdelen zich uit hun aard lastig laten vergelijken is een verrekeningssysteem verzonnen waarbij de prestaties per onderdeel van goed naar slecht worden gerangschikt.

>> stableford: aantal stablefordpunten

>> strokeplay: netto aantal slagen

>> matchplay: behaalde matchpunten (zwaar meetellend) en holepunten (licht meetellend)

 

Het aantal te behalen meesterpunten per onderdeel hangt lineair samen met het aantal holes waaruit het onderdeel bestaat – bij gelijk aantal holes per onderdeel kunnen er dus op elk onderdeel evenveel punten behaald worden.

 

De beste speler per onderdeel krijgt het hoogste aantal meesterpunten op dat onderdeel toegewezen (een aantal punten gelijk aan het aantal deelnemers aan het toernooi), vervolgens via een lineaire schaal de lager geplaatste spelers steeds minder meesterpunten – de slechtste speler krijgt zo precies 1 meesterpunt.

Bij gelijke prestaties op 1 onderdeel krijgen de betreffende spelers evenveel meesterpunten toegekend, te weten het gemiddelde van de bij de opvolgend ingenomen posities behorende meesterpunten.

Winnaar van het toernooi en daarmee GCAA-master is de speler die over de 3 onderdelen het hoogste aantal opgetelde meesterpunten heeft verzameld.

 

Op de ochtend van de jaarlijkse wedstrijd wordt de spelers medegedeeld welke spelonderdelen op welke baanlussen worden gespeeld, wie de persoonlijke matchplaytegenstanders zijn en wat de exacte gekozen handicapverrekening per onderdeel is.